خدايا . . .
احساس ميکنم نفسم چنان از گناه سنگين است که ديگر توان حرکت ندارم
به گنهکار بودنم آگاهم اما هنوز هم تو را صدا میزنم
دنبال نور هدايتي هستم تا با آن به سوی تو آیم
الهي لياقت بهره گيري از آنرا
به من عطا فرما
یادگاری یادت نره
من که تمام زندگي ام با نام تو آغاز مي شد
قلبم فقط به خاطر تو مي تپيد
من که آسمانت بودم
پس چرا خورشيد چشم تو برر وي بام ديگري طلوع کرد
حالا برو ديگر پرستوي دلم از باغ دو چشمت پر زد
برو ديگر نمي خواهم که برگردي
نمي خواهم که برگردي
نمي خواهم
یادگاری یادت نره ها
ا ز وقتی که عاشق شدم
فرصت بیشتری پیدا کردم
فرصت بیشتری برای اینکه پرواز کنم و بعد زمین بخورم !
و این عالی است !
هر کسی شانس پرواز کردن و به زمین خوردن را ندارد
تو این شانس را به من بخشیدی
متشکرم !
یادگاری یادت نره
صدم غم هست اما همدمی نیست
وگر یک همدمم باشدغمی نیست
هزاران رازم اندر سینه پژمرد
دریغا و دریغا مرحمی نیست
گنه ناکرده را زنجیر کشیدن
خدا داند که این درد کمی نیست
بمیر ای تشنه لب در تشنه کامی
که این ابر سترون را نمی نیست
نصیحت نا پذیر و حرف نشنو
دلی دارم که بی محنت دمی نیست
خوشا بیدردی و شریده رنگی
که گویا خوشتر از آن عالمی نیست
یادگاری یادت نره هاتا من غزل از چشم تو میخوانم
بد مست اسیر باده را میمانم
بگذار که تا ابد غزلخوان باشم
هرچند ز درکش عاجزم میدانم
زرد است که لبريز حقايق شده است
تلخ است که با درد موافق شده است
شاعر نشدي وگرنه مي فهميدي
پاييز بهاري است که عاشق شده است
یادگاری یادت نره
از راه رسیده بودم
راه دشواری بود که از کودکی آغاز شده بود
گاه با تو و گاه بی تو
و همچنان تو آفتاب گم کرده ی شبهای تاریکمی
تویی که تا زنده ام فریادت می کنم
اينك امـــــــا سفر تمام شده
اینک، سفر تمام شده ولی زمان ادامه دارد
یادگاری یادت نره ها
چقدر ساده گذشتی
از سادگی نگاهم
از سادگی دلم
و چه ساده پنداشتی
ساده دل باختنم را
نظر یادت نره
بگذار که در حسرت ديدار بميرم
در حسرت ديدار تو بگذار بميرم
دشوار بود مردن و روي تو نديدن
بگذار بدلخواه تو دشوار بميرم
بگذار که چون ناله مرغان شباهنگ
در وحشت و انوده شب تار بميرم
بگذار که چون شمع کنم پيکر خود آب
دربستر اشک افتم و ناچار بميرم
ميميرم از اين درد که جان دگرم نيست
تا از غم عشق تو دگر بار بميرم
تا بوده ام اي دوست وفادار تو هستم
بگذار بدانگونه وفادار بميرم
یادگاری یادت نره ها
اگر از من شده اي خسته برو حرفي نيست
عشق من پاي تو را بسته برو حرفي نيست
راست گفتي كه ميان من و تو تا كه هنوز
حرمت عاشقي نشكسته برو حرفي نيست
برو تا قاصدك خاطره ي آن همه سال
پشت اين پنجره ننشسته برو حرفي نيست
گفته بودي كه گذشتي تو از اين عشق اما !
مانده اي پشت در بسته برو حرفي نيست
برو اما همه را گردن من هم مگذار
اگر از من شده اي خسته برو حرفي نيست
یادگاری یادت نره ها
چرا نخواستي بموني؟ چرا نخواستي بشنوي؟ آره نموندي تا نشنوي
نشنوي صداي شکستنم رو
نموندي تا نبيني ذره ذره آب شدنم رو
هيچوقت از خودت پرسيدي چرا من؟
هيجوقت فکر کردي چرا انقدر اصرار داشتي داغونم کني؟
حالا ديگه هيچ فرقي نمي کنه تو نيستي تا اينا رو درک کني
تو رفتی
ولي مي دونم دوباره بر مي گردي همون جور که قبلا بر گشتي
هيجوقت منتظرت نمي مونم ولي هميشه چشم به راهم
چشم به راه کسي که يه روزي من براش دنيایي بودم
حداقل کاش بودي مي ديدي که نگرانتم
انگار هر لحظه يکي داره به قلبم چنگ مي زنه
انگار تمام وجودم داره فرياد مي زنه آهاي نامرد ترين دوست دنيا کجايي؟
بيا بيا ببين چه طو ري رهام کردي
من که مي گفتم بي تو نيستم من که مي گفتم اگه عشقت نباشه من هم نيستم
تو که مي دونستي اگه دستاي پاکت تو دستام نباشه داغونم
تو که مي دونستي . . .
تو همه چيز رو مي دونستي ولي باور نکردي
آهاي نامرد ترين دوست دنيا يادته قرار بود دنيايي با هم بسازيم
با هم و براي هم
چرا سر قولت نموندي؟ چرا ؟
نيمه کاره رها کردي رفتي
لا اقل بگوچرا وقتي من تنهايي ساختمش دوباره بر گشتي و خرابش کردي؟
آخه چــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرا؟
یادگاری یادت نره ها
تحمل تنهايي از گدايي دوست داشتن آسانتر است
تحمل اندوه از گدايي شادي راحتتر است
بهتر است انسان بميرد تا به گدايي زندگي برخيزد
چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهائیست
ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشائیست
مرا در اوج می خواهی تماشا کن ، تماشا کن
دروغین بودمت دیروز ، مرا امروز حاشا کن
در این دنیا که حتی ابر هم نمی گرید به حال ما
همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها
یادگاری یادت نره ها
ودیگر دشت های سبز چشمانت را
کنار جاده خشک نگاه خود نخواهم دید
و من بر بستر گرم لبانت طرح گرم بوسه هایم را نخواهم ریخت
تو اما . . .
باز هم پرواز می بخشی کبوترهای شادان نگاهت را زدشت سبز چشمانت
به سوی جاده صدها نگاه دور
و شاید شهر قلبت چشم در راه مسافرهای آینده است
یادگاری یادت نره
ای کاش میدونستی تنها کسی که فقط تو رو واسه خودت میخواد منم
ای کاش میدونستی تنها کسی که بدون تو نمیتونه زندگی کنه منم
ای کاش میدونستی تنها کسی که چشماتو می پرسته منم
ای کاش میدونستی . . .
فهمیدی
ولی حیف حیف که اون عشق پاک رو زیر قدمهای سنگین غرورت له کردی
خیلی سنگین بود طوریکه واژه ی ای کاش میدونستی به ای کاش نمیدونستی تبدیل شد
ای کاش نمیدونستی تنها کسی که فقط تو رو واسه خودت میخواد منم
ای کاش نمیدونستی تنها کسی که بدون تو نمیتونه زندگی کنه منم
ای کاش نمیدونستی تنها کسی که چشماتو می پرسته منم
ای کاش نمیدونستی . . .
تو عشقمو به نفرت تبدیل کردی
حس دوست داشتنمو به حس انتقام تبدیل کردی
حالا که ازت انتقام گرفتم فهمیدم ای کاش نمیدونستم
ای کاش نمیدونستم چقدر دوست دارم
و حالا باز هم بازنده منم
یادگاری یادت نره ها
ای عشق مدد کن که به سامان برسیم
چون مزرعه ی تشنه به باران برسیم
یا من برسم به یار و یا یاربه من
یا هردو بمیریم و به پایان برسیم
آرزو دارم شبی عاشق شوی
آرزو دارم بفهمی درد را
تلخی برخوردهای سرد را
می رسد روزی که بی من لحظه ها را سر کنی
می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی
می رسد روزی که شبها در کنار عکس من
نامه های کهنه ام را مو به مو از بر کنی
یادگاری یادت نره ها
خیلی سخته چیزی رو که تا دیشب بود یادگاری
صبح بلند بشی و ببینی که دیگه دوستش نداری
خیلی سخته که نباشه هیچ جایی برای آشتی
بی وفا شه اون کسی که جونتو واسش گذاشتی
خیلی سخته اونی که اومد و کردت دیوونه
هوساش وقتی تموم شد بگه پیشت نمی مونه
خیلی سخته کسی که گفت واسه چشمات می میره
بره و دیگه سراغی از تو از نگات نگیره
خیلی سخته که بدونه واسه چیزی نگرانی
از خودت می پرسی یعنی ، می شه بره اون یه زمانی؟
خیلی سخته که توی پاییز با غریبی آشنا شی
اما وقتی که بهار شد یه جوری ازش جدا شی
خیلی سخته یه غریبه به دلت یه وقت بشینه
بعد اون بهت بگه که چشماش نمی خواد تو رو ببینهخیلی سخته و قشنگه آشنایی زیر بارون
اگه چتر نداشته باشن توی دستا هر دوتاشون
خیلی سخته واسه اون بشکنه یه روز غرورت
ولی اون نخواد بمونه همیشه سنگ صبورت
خیلی سخته بودن تو واسه اون بشه عادت
دیگه بوسیدن دستات واسه اون نشه عبادت
خیلی سخته بری یک شب واسه چیدن ستاره
ولی تا رسیدی اونجا ببینی روز شد دوباره
یادگاری یادت نره ها
آن روز باور نداشتم فتنه هایت را
و آرام پشت لبخند های بی مهرت گریستم
کاش می دانستم که تو لایق نیستی خواستنم را
حیف اشکهایی که از دیده چکید برای تو
گفتي اگه يه روز نبينمت ميميرم گفتم من فقط ناراحت ميشم
گفتم اما اگه تو بري با يكي ديگه، من فقط دلم ميخواد طرف رو خفه كنم
گفتي . . . گفتم . . .
حالا فكر كردي فرق ما اين هاست ؟ نه !!
فرق ما اينه كه : تو دروغ گفتي و من راستشو
یادگاری یادتون نره ها
نظر بدین
دوستت داشتم . . .
يادت هست ؟ !
" گفتم : دوستت دارم . . .
و تو گفتي : کوچکي براي دوست داشتن . . .
رفتم تا بزرگ شوم . . .
اما آنقدر بزرگ شدم که يادم رفت دوستت دارم
گریه هایم بی صداست
عشق من بی انتهاست
ردپای اشکهایم را بگیر
تا بدانی خانه عاشق کجاست
یادگاری یادتون نره ها
نظر بدین
کاش قلبم درد پنهانی نداشت
چهره ام هرگز پریشانی نداشت
برگهای آخر تقویم عشق ( )
حرفی از یک روز بارانی نداشت
کاش دنیا وفا را یاد داشت
عشق هم در خاطراتم جای داشت
کاش می شد راه سخت عشق را
بی خطر پیمود و قربانی نداشت
و يادت هست در يك عصر پاييزى چه ها كردى؟
مرا تنهاى تنها با دلى غمگين رها كردى
گذشتى نرم نرمك از نگاهى مانده در باران
چرا با روح سرگردان من اين گونه تا كردى ؟
تمام شعرهايم را برايت يك به يك خواندم
بگو ديوانه شعرم را چرا ماتم سرا كردى ؟
و گفتى زير لب رفتم بمان با درد تنهايى
ندانستى غم شيرين برايم دست و پا كردى
همين امشب دلم مى ميرد از احساس تنهايى
چه میداند کسی شاید به مرگم اعتنا کردی
یادگاری یادتون نره ها
نظر بدین