به تو عادت کرده بودم 
         ای به من نزدیکتر از من
               ای حضورم از تو تازه
                      ای نگاهم از تو روشن
                             به تو عادت کرده بودم
                                      مثل گلبرگی به شبنم
                                            مثل عاشقی به غربت
                                                 مثل مرجوحی به مرهم
                                                       لحظه        لحظه        عذابه
                                                             لحظه های    من        بی تو
                                                                    تجربه     کردن           مرگه
                                                                         زندگی   کردن              بی تو
                                                                               من که   در گریزم      از من
                                                                            به تو عادت کرده بودم
                                                                        از سکوت و گریه شب 
                                                                    به تو هجرت کرده بودم
                                                              با گل و سنگ و ستاره
                                                       ازتو صحبت کرده بودم
                                                  خلوت   خاطره  هامو
                                     با تو قسمت کرده بودم
                               خونه لبریز سکوته
                   خونه از خاطره خالی
           من پر از میل و زوالم
 عشق من تو در چه حالی؟

                             یادگاری یادت نره ها