عشق سنگی

                                            شب بوها را گذاشتم زیر بالشم

                    برای وقتی که باز از پیچ کوچه سر میخوری تا لب درگاه خانه

                                      ریزم توی دست هایت و تو بخندی

                                                                      ومن به جای شب بو بوی تنت را

                                    وبوی عطرمست کننده ی لباست را

                                                    بریزم توی دماغم

       تا  وقتی چشم هایت به چشم هایم خیره شد بگویم بیا اینجا شب بو زیاد دارد

                      و توصورتت راپشت نگاه سردت قایم میکنی و من از نو

                                            روز را به امید شب و شب بو

                                      وخواب زیبای تو میگذرانم